Dyybuk

در این فضای دم کرده خط خط

خوابی مثل گرداب می چرخد و فرو می رود

در نقطه ای نامعلوم خوابی که گم می‏شود

میان خواب های دیگر

اما من دیگر خواب نمی بینم

شب‏ها کوتاه تر از آنند که خیالی زاده شود

من خواب نمی‏بینم و خیال نمی‏کنم خوابم

من اسیرم در تارو پود دردهایم...

میمیرم و احساس درد نمی کنم...